﴿وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ بَل لَّهُم مَّوْعِدٌ لَّن يَجِدُوا مِن دُونِهِ مَوْئِلًا﴾
سوره مبارکه الکهف،آیه 58
تبلیغ شماره یک تبلیغ شماره دو تبلیغ شماره سه تبلیغ شماره چهار
آمار بازدید

ترجمه

و پروردگارت، آمرزنده و صاحب رحمت است؛ اگر مي‏خواست آنان را به خاطر اعمالشان مجازات کند، عذاب را هر چه زودتر براي آنها مي‏فرستاد؛ ولي براي آنان موعدي است که هرگز از آن راه فراري نخواهند داشت!
ترجمه : آیت الله مکارم شیرازی
و پروردگار تو آمرزنده [و] صاحب رحمت است‏. اگر به [جرم‏] آنچه مرتکب شده‏اند، آنها را مؤاخذه مي‏کرد، قطعاً در عذاب آنان تعجيل مي‏نمود [ولي چنين نمي کند] بلکه براي آنها سر رسيدي است که هرگز از برابر آن راه گريزي نمي‏يابند.
ترجمه : آقای فولادوند

تفسیر

نکته

1- آیه در مقام تهديد كفار است، كفارى كه فساد اعمالشان به حدى رسيده كه ديگر اميد صلاح از ايشان منتفى شده است. و اين قسم فساد مقتضى نزول عذاب فورى و بدون مهلت است، چون ديگر فائده ‏اى غير از فساد در باقى ماندنشان نيست، ليكن خداى تعالى در عذابشان تعجيل نكرده هر چند كه قضاى حتمى به عذابشان رانده. چيزى كه هست آن عذاب را براى مدتى معين كه به علم خود تعيين نموده تاخير انداخته است. و به همين مناسبت بود كه آيه تهديد را كه متضمن صريح قضاى در عذاب است با جمله" وَ رَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ" افتتاح نموده تا به وسيله آن دو وصفى كه در آن است عذاب معجل را تعديل نمايد و اصل عذاب را مسلم كند تا حق گناهان مقتضى عذاب رعايت شده باشد و حق رحمت و مغفرت خدا را هم رعايت كرده باشد و به آن خاطر عذاب را تاخير اندازد. (کریمی)
منبع : ترجمه الميزان، ج‏13، ص: 463/ موضوع اصلی : اعتقادي / اخلاقي / اعتقادی / اخلاقی / موضوع فرعی : کفار، رحمت، عذاب
 2 نظر
مهمان - تاریخ : ۱۳۹۳ چهارم مرداد

اَعمال اِعراض كنندگان از آيات الهى ، مقتضى تعجيل و زودرسى عذاب بر ايشان است .اگر بخواهند محتواى جمله شرطيه را به گونه اى بيان كنند كه علاوه بر گذشته، وضعيّت آينده را نيز بازگو كند، يكى از شرط و جزا را مضارع و ديگرى را ماضى مى آورند. بنابراين <لو يؤاخذهم ... لعجل> بيان مى دارد كه در گذشته، چنين بود و در آينده نيز همين گونه خواهد بود

پاسخ ها
مهمان - تاریخ : ۱۳۹۳ چهارم مرداد

لطف و رحمت الهى بر آدميان ، همواره ، مقدّم بر غضب او است .جمله <و ربّك الغفور. ..> به منزله تعليلى براى امتناع در <لو يؤاخذهم> است; يعنى، اگر تعجيلى در مؤاخذه و عذاب برخى از كافران صورت نمى گيرد، به دليل غفران و رحمت گسترده پروردگار است. بر اين اساس، شمول غفران و رحمت خداوند، سابق بر شمول غضب و عقوبت او است; يعنى، اصل اوّلى، شمول رحمت است.

2- عدالت خداوند اقتضا مى‏كند وقتى طغيان و سركشى به آخرين درجه رسيد حسابشان را صاف كند و اصولا بقاء چنين افراد فاسد و مفسد كه اميدى به اصلاحشان نيست از نظر حكمت آفرينش معنى ندارد، بايد نابود شوند، و زمين از لوث وجودشان پاك گردد.چيزى كه هست آن عذاب را براى مدتى معين كه به علم خود تعيين نموده تاخير انداخته است. و به همين مناسبت بود كه آيه تهديد را كه متضمن صريح قضاى در عذاب است با جمله" وَ رَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ" افتتاح نموده تا به وسيله آن دو وصفى كه در آن است عذاب معجل را تعديل نمايد و اصل عذاب را مسلم كند تا حق گناهان مقتضى عذاب رعايت شده باشد و حق رحمت و مغفرت خدا را هم رعايت كرده باشد و به آن خاطر عذاب را تاخير اندازد. (کریمی)
منبع : تفسير نمونه، ج‏12، ص: 477/ موضوع اصلی : اعتقادي / اخلاقي / اعتقادی / اخلاقی / موضوع فرعی : کفار، رحمت، عذاب
 بدون نظر
3- گنهكاران به مهلت ‏دادن ‏هاى الهى مغرور نشوند، چون موعد آن تمام و نوبت قهرى مى‏رسد كه هيچ راهى براى نجات آنان نيست. «لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلًا» (کریمی)
منبع : نور/ موضوع اصلی : اعتقادي / اخلاقي / اعتقادی / اخلاقی / موضوع فرعی : کفار، رحمت، عذاب
 بدون نظر

نکته های کاربران

کاربر محترم نکته مورد نظر خود را در اینجا ثبت کنید

روایت

1- از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه مى‏فرمود: كسى كه ما را براى خدا دوست بدارد و دوستان ما را دوست بدارد، نه براى هدفى دنيايى كه چيزى بدست آورد و با دشمنان ما دشمن باشد، نه براى عداوتى كه با ديگرى دارد، سپس روز قيامت او را بياويزند، و گناهانى مانند شن هاى روان و كف هاى درياها، داشته باشد، خدا او را مى ‏بخشد. (کریمی)
منبع : ارشاد القلوب-ترجمه سلگى، ج‏2، ص: 94/ موضوع اصلی : اعتقادي / اعتقادی / اخلاقی / اخلاقي / موضوع فرعی : کفار، رحمت، عذاب
 بدون نظر
کاربر محترم روایت مورد نظر خود را در اینجا ثبت کنید

لغت

1- (لو يؤاخذ (اخذ)): اگر گرفتار مى‏ كرد، اگر مؤاخذه مى ‏كرد. كَسَبُوا: بدست آوردند، مرتكب شدند. (لعجّل): البته جلو مى ‏انداخت. لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذابَ: البته در عذابشان تعجيل مى‏ نمود. مَوْعِدٌ: وعده، زمان وعده، محل وعده. لَنْ يَجِدُوا ( (وجد)): هرگز نمى ‏يابى. (موئل: (وأل)): ملجأ، پناهگاه‏ (کریمی)
منبع : / موضوع اصلی : / موضوع فرعی :
 1 نظر
مهمان - تاریخ : ۱۳۹۳ چهارم مرداد

<موئل> اسم مكان به معناى <ملجأ و پناگاه> است. ضمير در <من دونه> به <موعد> برمى گردد و مراد اين است كه كافران، جز حركت به سوى زمان تعيين شده عذاب، راه نجاتى ندارند. نكره بودن <موئلاً> بر عموم نفى دلالت دارد; يعنى، براى مجرمان كمترين پناگاهى نيز پيدا نمى شود.

کاربر محترم لغت مورد نظر خود را در اینجا ثبت کنید

نکته ادبی

1- «وَ رَبُّكَ الْغَفُورُ» الواو استئنافية و مبتدأ و خبر و الكاف مضاف إليه و الجملة ابتدائية «ذُو» خبر ثان مرفوع بالواو «الرَّحْمَةِ» مضاف إليه «لَوْ» حرف شرط غير جازم «يُؤاخِذُهُمْ» مضارع فاعله مستتر و الهاء مفعوله و الجملة ابتدائية «بِما» ما موصولية و متعلقان بيؤاخذهم «كَسَبُوا» ماض و فاعله و الجملة صلة «لَعَجَّلَ» اللام واقعة في جواب لو و ماض فاعله مستتر و الجملة جواب شرط غير جازم لا محل لها من الإعراب «بَلْ» حرف إضراب «لَهُمُ» متعلقان بخبر مقدم «مَوْعِدٌ» مبتدأ مؤخر و الجملة استئنافية «لَنْ» ناصبة «يَجِدُوا» مضارع منصوب بحذف النون و الواو فاعل و الجملة صفة موعد «مِنْ دُونِهِ» متعلقان بيجدوا و الهاء مضاف إليه «مَوْئِلًا» مفعول به (کریمی)
منبع : الجدول في إعراب القرآن، ج‏2، ص: 224/ موضوع اصلی : اعتقادي / اخلاقي / اعتقادی / اخلاقی / موضوع فرعی : کفار، رحمت، عذاب
 بدون نظر
کاربر محترم نکته ادبی مورد نظر خود را در اینجا ثبت کنید

سوال

کاربر محترم سوال مورد نظر خود را در اینجا ثبت کنید

در صورتی که تمایل به درج مطلب دارید باید در سایت ثبت نام کنید یا در صورت ثبت نام وارد شوید
*